Yazılım Mimarisi Aşamasından İtibaren Güvenlik — Sonrasında Değil
Çoğu güvenlik olayının en büyük maliyeti, bir projenin ilk günlerinde alınan mimari kararlara dayanır.
Birçok yazılım projesinde yaygın bir model şudur: önce ürün inşa edilir, ardından proje sonunda bir güvenlik değerlendirmesi veya sızma testi yapılır. Bu sıralama, güvenliği sona eklenen isteğe bağlı bir katman haline getirir — tam da mimarinin değiştirilmesinin en maliyetli olduğu noktada.
Yanlış işlenen kullanıcı oturumlarından zayıf erişim kontrolüne kadar birçok ciddi güvenlik açığı, uygulama detaylarından değil, erken mimari kararlardan kaynaklanır. Proje sonundaki bir güvenlik taraması bu sorunları tespit edebilir, ancak bu aşamada düzeltilmesi genellikle sistemin temel bölümlerinin yeniden tasarlanmasını gerektirir.
BAYA'nın yaklaşımı, kimlik yönetimi, erişim kontrolü, hizmetler arası güven sınırları gibi güvenlik sorularını, ana mimari tasarlanırken aynı anda ortaya koymak ve yanıtlamaktır. Bu, başlangıçta daha fazla zaman gerektirir, ancak uzun vadede toplam proje maliyetini düşürür.
Teknoloji liderleri için bu, herhangi bir teknik ortaktan basit ama etkili bir talepte bulunmak anlamına gelir: ilk demoyu görmeden önce projenin güvenlik mimarisi belgesini görmeyi isteyin.